Σάββατο, 9 Σεπτεμβρίου 2017

ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ, ΕΝΑΣ ΑΝΘΕΛΛΗΝΑΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ



Δέσποινα Λ. Δεσποτίδου 
 
Ζούμε σε μια κοινωνία του παραλογισμού!!! Οι μορφωμένοι κρύφτηκαν στο καβούκι τους ή τους αφανίσανε ή τους ξεπουλήσανε στις εργασιακές αγορές της υφηλίου, όπου ξένοι απολαμβάνουν τους καρπούς των Ελλήνων επιστημόνων. Την θέση τους παραχώρησαν σε νεοταξίτες  αμόρφωτους ( και δεν εννοώ μόνο τους ακαδημαϊκούς ) , εβραιογενείς και εβραιοπροσκυνημένους.
Μετά τις δεκαετίες του 60/70 γεμίσανε τα κοινοβούλια των χωρών με πόρνες βουλευτίνες και υπουργούς / πρωθυπουργούς ηθοποιούς και εξαπλώθηκε αυτό το φαινόμενο στον κόσμο (Τσιτσιολίνα, Μελίνα Μερκούρη, Ρόναλντ Ρέηγκαν κλπ. ). Μετά την δεκαετία του 90 ξεκίνησε ειδικά στον ελληνικό χώρο να προωθούνται στα υπουργεία – εκτός από διαδόχους των οικογενειών Μητσοτάκη, Παπανδρέου, Καραμανλή και τα σόια τους – κομματόσκυλα που πούλησαν την ζωή τους και την ψυχή τους στον εβραϊκό μαμωνά.
Και φτάνουμε σήμερα να μας κυβερνά ένας ανιστόρητος, ανθέλληνας και μωρός πρωθυπουργός, ο οποίος ξεκινώντας από μικρή ηλικία την πολιτική του καριέρα στο εβραϊκό κατασκεύασμα του κομμουνισμού τον προωθήσαν στο ανώτερο αξίωμα της ελληνικής πολιτικής σκηνής. Ο Αλέξης Τσίπρας, ένα πνευματικά, γνωστικά και κοινωνικά  αμόρφωτο κατασκεύασμα της νέας τάξης, ανέλαβε τα ηνία μιας χώρας που ήδη οι προκάτοχοι του , όλοι τους εβραϊκής κατασκευής και προελεύσεως, την είχαν οδηγήσει στον αφανισμό.
Την Ελλάδα , την χώρα που έδωσε τα πάντα στον κόσμο όλο, την πολέμησαν και την πολεμούν από αρχαιοτάτων χρόνων. Μετά την υποδούλωση της στους Ρωμαίους κατακτητές, οι οποίοι προώθησαν το φαινόμενο της πολυπολιτισμικότητας και επέτρεψαν να διακινούνται σε όλη την ρωμαϊκή επικράτεια όλοι όσοι ήταν υπό την κατοχή τους, ξεχύθηκαν στον ελλαδικό χώρο τα αποβράσματα της ιστορίας. Οι Ιουδαίοι. Αυτοί που από όπου περάσανε σκορπίσανε θάνατο, αφήσανε ερείπια και καταστρέψανε πολιτισμούς. Και δεν το λέω εγώ, οι ίδιοι τους μας επιβάλανε να το μάθουμε στο μάθημα των θρησκευτικών και συγκεκριμένα στην παλαιά διαθήκη το ιερό βιβλίο των ιουδαίων, των χριστιανών και των μουσουλμάνων. Σπάσανε τα κτίρια που δήλωναν τον πολιτισμό και τον τρόπο ζωής των Ελλήνων, κλέψανε την ιστορία τους και την φιλοσοφία τους και μας την σερβίρανε σαν δική τους, διαστρέβλωσαν την ιστορία μας φτάνοντας στο επαίσχυντο σημείο να διαδίδουν μέχρι και τις μέρες μας ότι το αλφάβητο μας το πήραμε από τους …νομάδες!!!!!!! Και μόλις αποδυναμώσανε την ρωμαϊκή αυτοκρατορία, μετέφεραν την «πρωτεύουσα » στο  Βυζάντιο για να οργανώσουν και να οργανωθούν καλύτερα. Σε όλο αυτό το διάστημα τα μόνα θύματα τους οι ΄Έλληνες. Με νόμους και διατάγματα τους αφαιρέσανε τα πιστεύω τους, τους κάψανε τα συγγράμματα, τους κλέψανε την πνευματική τους κληρονομιά και τροφοδοτήσανε με αυτήν τους βάρβαρους του βορρά. Όλα αυτά με έναν και μοναδικό σκοπό!! Τον αφανισμό των Ελλήνων.   
Τους βυζαντινούς τους διαδέχτηκαν οι Σελτζούκοι, τους Σελτζούκους τους διαδέχτηκαν τέλος οι Εβραίοι της Γερμανίας ,αφού κατάφεραν να αφανίσουν τον γερμανικό λαό (αυτό είναι ένα θέμα που θα αναλυθεί σε άλλη δημοσίευση). Και το διάστημα που είμασταν τυπικά ελεύθεροι εμφυτεύσανε στην ελληνική κοινωνία τον καρκίνο του κομμουνισμού, μιας ιδέας που έχει ως βάση την διδασκαλία του Χριστού διευρυμένη σε πολιτικό επίπεδο.
Και σήμερα έχουμε φτάσει σε μια ελληνική κοινωνία, η οποία δεν γνωρίζει τις ρίζες της , την ιστορία της και αν υπάρχουν κάποιοι που την γνωρίζουν , την έχουν μάθει διαστρεβλωμένη και στα μέτρα της Νέας τάξης των πραγμάτων σερβιρισμένη.
Στον 21ο αιώνα, όπου σε άλλες χώρες, η μάθηση και η εκπαίδευση είναι πρωταρχική μέριμνα των κοινωνιών, η Ελλάδα έχει ένα άσχετο και ανιστόρητο υποκείμενο για πρωθυπουργό. Έναν άνθρωπο που δεν ξέρει να μιλά ελληνικά, ούτε αγγλικά ούτε γνωρίζει την ιστορία του τόπου που κυβερνά, ούτε σέβεται τον λαό του. Ένα υποκείμενο που το μόνο που ξέρει να λέει στους κατακτητές είναι: Jawohl mein Herr, meine Dame, ή Yes sir !!!!   και χιλιάδες πρόβατα να τον ακολουθούν, χειροκροτώντας την …αμάθεια και την προδοσία.
Εμείς όμως, που είμαστε Έλληνες, που μάθαμε να σεβόμαστε και να τιμούμε την παράδοση και την ιστορία μας, θα πρέπει να υψώσουμε το ανάστημα μας και να δώσουμε ένα τέλος σε όλη αυτή την κωμικοτραγική κατάσταση. Να βάλουμε ένα τέλος στον θίασο που έχει κατακλύσει την ελληνική κυβέρνηση και κοινωνία και να ξαναδοξάσουμε το όνομα μας!!! Γιατί είμαστε Έλληνες!!! Γιατί Έλληνας Γεννιέσαι. Δεν γίνεσαι!!!!!!!!!!!!!!

Κυριακή, 27 Αυγούστου 2017

ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΘΑΝΑΣΗ !

Αφιέρωμα στον Αθανάσιο Ακριβούλη

Ένας αγαπημένος φίλος, ένας καλός συναγωνιστής ένας θαυμάσιος άνθρωπος μας άφησε σήμερα για την γειτονιά των αγγέλων.
Ο θανάσης Ακριβούλης ήταν ένας από τους πολλούς αφανείς ήρωες και αγωνιστές. 
Ήταν αγωνιστής, γιατί εκτός την μάχη που έδινε για την καθημερινή του επιβίωση όπως πολλοί Έλληνες της εποχής μας, έδινε δύο ακόμα σημαντικές μάχες. Μία για την Πατρίδα και μια για την Ζωή.
Με κείμενα και λόγους εθνικιστικούς, σοβαρούς προσπαθούσε να αφυπνίσει , να ενθαρρύνει τους Έλληνες οι οποίοι κυριευμένοι από την απογοήτευση, την προδοσία και την εξαθλίωση έπεφταν θύματα των διεθνών τοκογλύφων και επίδοξων μελλόντων κυριαρχών.
Συγχρόνως έδινε την δική του μάχη. Σιωπηλά, χωρίς να αγκομαχεί, χωρίς να διαμαρτύρεται, έδωσε την τελευταία του μάχη σήμερα και νικήθηκε, αφήνοντας την ματαιότητα του κόσμου τούτου, στέφηκε με το αιώνιο άφθαρτο στεφάνι του αγωνιστή.
Σήμερα αυτός ο αφανής ήρωας πέταξε στην γειτονιά των αγγέλων, απ΄ όπου θα μας κοιτά, θα μας ενθαρρύνει και θα μας παραδειγματίζει. Καθένας μας πρέπει να συνεχίσει τον αγώνα. Γιατί η ζωή μας εδώ στην γη είναι ένας αγώνας. Αγώνας για επιβίωση. Αγώνας για ελευθερία. Αγώνας για το ύψιστο αγαθό που λέγεται Πατρίδα.

Καλό ταξίδι καλέ και αγαπημένε μου φίλε Θανάση!!!!


Θα σε θυμόμαστε πάντα με αγάπη. 

Δέσποινα Λαζαρίδου 

Τετάρτη, 26 Ιουλίου 2017

26 Ιουλίου 1944. Μία από τις πιό ΦΡΙΧΤΕΣ ΟΜΑΔΙΚΕΣ ΣΦΑΓΕΣ του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ/ΟΠΛΑ στον «Ελεύθερο Μωριά»!

Σφαγή 13 Ελληνοχωριτών στο γειτονικό τους χωριό Στιμάγκα, τον δεύτερο μεγαλύτερο τόπο εκτελέσεων το 1943-44 στην Αργολιδοκορινθία.
Οι 5 από αυτούς ανήκαν στην οικογένεια ΜΠΟΥΓΑ*. Το ζευγάρι ΚΩΝ/ΝΟΣ και ΣΟΦΙΑ ΜΠΟΥΓΑ, και 3 γυιοί τους. Το πιό πιθανό «έγκλημα» των Μπουγαίων ήταν ότι ένας άλλος γυιός, ο οποίος ήταν ταγματάρχης Πεζικού, ενώ εκλήθη, δεν κατετάγη στον ΕΛΑΣ, αλλά διέφυγε στην Αθήνα. Το ίδιο έκανε και ένας ακόμη γυιός που ήταν Εύελπις. (Σημειωτέον ότι και οι δύο, όπως αρνήθηκαν να καταταγούν στον ΕΛΑΣ, αρνήθηκαν την κατάταξη και στα Τάγματα Ασφαλείας).
Στο Ελληνοχώρι, υπεύθυνοι του ΕΑΜ και του ΚΚΕ ήταν τα αδέλφια Φώτης και Παναγιώτης Τρίμης, αντίστοιχα. Όταν έλαβαν την εντολή του Θεόδωρου Ζέγκου να δώσουν ονόματα «αντιδραστικών» για σφαγή, όπως όλοι οι υπεύθυνοι, πήγαν στο γραφείο της Αχτιδικής τους στη Στιμάγκα, και παρέδωσαν μιά λίστα με 19 ονόματα. Μεταξύ των ονομάτων ήταν και της θείας τους ΣΟΦΙΑΣ ΜΠΟΥΓΑ, αδελφής της μητέρας τους Φωτεινής, η οποία είχε πεθάνει λίγο μετά την γέννηση του Φώτη (γι αυτό πήρε και το όνομά της). Την ίδια περίοδο είχε γεννήσει και Σοφία Μπουγά τον γυιό της Θεόδωρο. Όταν πέθανε η αδελφή της, η Σοφία πήρε τον Φώτη στο σπίτι της και τον μεγάλωσε αυτή, θηλάζοντάς τον μαζί με το δικό της παιδί.
Ὁ Φώτης Τρίμης το 1945 καταδικάστηκε σε θάνατο, αλλά με κάποιο από τα μέτρα κατευνασμού των τότε κυβερνήσεων η ποινή του μετατράπηκε πρώτα σε ισόβια, και μετά αποφυλακίστηκε. Έζησε μέ τήν οἰκογένειά του στό Ἑλληνοχώρι, μεταξύ τῶν συγγενῶν τῶν ἀνθρώπων πού ἔστειλε στή σφαγή στή Στιμάγκα. Τό σπίτι του βρίσκεται ἀκριβῶς παραπλεύρως ἐκεῖνου τοῦ Κων/νου Μπουγᾶ, στό ὁποῖο μεγάλωσαν τά 3 ὀρφανά τοῦ Θεόδωρου Μπουγᾶ καί σήμερα ζεῖ ὁ ἀγέννητος τότε Θεόδωρος Θ. Μπουγᾶς, πού πῆρε τό ὄνομα τοῦ νεκροῦ πατέρα του.
Σέ ἐρώτησή μου σέ ἕναν ἄλλο γυιό θύματος τῆς σφαγῆς τοῦ Ἑλληνοχωρίου «ἄν ὁ Φώτης Τρίμης ὑπέστη κάποια βία στό χωριό τους», ἔλαβα αὐτήν τήν ἀπάντηση: «Κάποιο ξύλο ἔφαγε ἀπό ἕναν ἀπό ἄλλο χωριό. Ἐδῶ στό χωριό μας, κανείς μας δέν τόν πείραξε. Ἐμεῖς δέν εἴμαστε ἐγκληματίες ὅτι καί νά πάθαμε, δέν πειράξαμε οὔτε αὐτόν, οὔτε καί κανέναν ἄλλον ἀπ᾽ αὐτούς...».
Ὑποκλίθηκα ἐμπρός στή μεγαλοψυχία τοῦ θύματος, πού τελείως ἄδικα, μεγάλωσε χωρίς πατέρα καί παπποῦ!
Ὁ Φώτης Τρίμης πέθανε στό Ἑλληνοχώρι τό 2006, πλήρης ἡμερῶν, και με τιμές αγωνιστού της αντίστασης!
Ακολουθούν οι λεπτομέρειες του φοβερού μαζικού εγκλήματος από το βιβλίο μου «ΑΘΩΩΝ ΑΙΜΑ, «Ελεύθερος Μωριάς» 1943-44», Τόμος Β’. (ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ: ΠΕΡΙΕΧΟΝΤΑΙ ΣΚΛΗΡΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ).
Ο Πέτρος Τσιούγκος μαρτυρεί: «...Στίς 26 Ἰουλίου 1944, ἀνήμερα τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς, γύρω στίς 11 ἡ ὥρα τό πρωΐ ἕνας ὀνόματι Γκιτζάρης ἀπό τίς Κρῆνες (σ.σ. Διπλανό χωριό), γνωστός σέ ὅλους μας στό χωριό (σ.σ. το Ελληνοχώρι), πῆγε στά σπίτια 6 οἰκογενειῶν τοῦ χωριοῦ μας καί τούς εἰδοποίησε ἀπό τό ΕΑΜ νά πᾶνε τό ἴδιο ἀπόγευμα στή Στιμάγκα νά παρακολουθήσουν μιά ὁμιλία (διαφώτιση). Ὁ ὑπεύθυνος τοῦ ΕΑΜ, ὁ Φώτης Τρίμης, εἶχε εἰδοποιήσει ὁ ἴδιος δυό ἀκόμη οἰκογένειες, τοῦ Κων/νου Μπουγᾶ καί τοῦ Γεωργίου Μαγκλάρα.
Ὅλοι εἶχαν πάει καί ἄλλη φορά στή Στιμάγκα νά παρακολουθήσουν παρόμοια ὁμιλία «διαφωτιστῶν» τοῦ ΚΚΕ κι ἔτσι δέν πιστεύω νά ἔβαλαν κακό μέ τό μυαλό τους.
Τούς ξεγέλασαν μέ δόλιο τρόπο, ὅτι τούς θέλουν οἱ ὑπεύθυνοι τοῦ τομέα πού ἦταν στή Στιμάγκα νά συζητήσουν κάποια θέματα.
Πῶς νά πονηρευτοῦν ἀφοῦ 5 παιδιά ἀπό τά 15 συνολικά μέλη τῶν 8 οἰκογενειῶν πού κάλεσαν, μόλις πρίν δυό βράδυα εἴχανε πάει μαζί μέ δικούς τους ἀνθρώπους στά Ταρσινά νά τούς βοηθήσουν νά συλλάβουν τούς Ταρσινιῶτες πού ἔσφαξαν στό χωριό μας.
Ὁ Κων. Μπουγᾶς καί ὁ Γ. Τσιοῦγκος εἶχαν προσφέρει τά σπίτια τους «στόν Ἀγώνα» καί ἔμεναν σ᾽ αὐτά ΕΑΜίτες. Πῶς νά πονηρευτοῦν οἱ ἄνθρωποι, ὅταν εἶχαν μετατρέψει τά σπίτια τους σέ ξενοδοχεῖα φαγητοῦ καί ὕπνου γιά τοῦ ΕΑΜίτες;
Τόν Πέτρο Ζάρκο, τόν εἶχαν ἐνωρίτερα κρατούμενο 3 μέρες στό σχολεῖο τῆς Στιμάγκας, ἀπό 1 ἕως 3 Ἰουλίου καί μετά τόν ἄφησαν ἐλεύθερο καί ἐπανῆλθε στό σπίτι του. Τό σχέδιό τους τό εἴχανε μελετήσει οἱ κακοῦργοι πολύ καλά. Ἔτσι, ἐκεῖνο τό βραδάκι, 2 ὧρες πρίν δύσει ὁ ἥλιος, καβάλησαν οἱ συγχωριανοί μας τά ζῶα τους, ὅπου στά σαμάρια εἶχαν στρώσει σεντόνια λευκά λές καί πήγαιναν σέ κάποιο γάμο. Τούς εἶπαν ὅτι πήγαιναν σέ διαφώτιση καί ἔβαλαν οἱ ἄνθρωποι τά καλά τους!
(Ποιοί πήγαιναν στή Στιμάγκα: Κων/νος Β. Μπουγᾶς, Σοφία Κων. Μπου¬γᾶ (ἡ μόνη γυναίκα), Θεόδωρος Κων. Μπουγᾶς, Χρῆστος Κων. Μπουγᾶς, Γεώρ¬γιος Ἀρ. Τσιοῦγκος, Ἠλίας Γ. Τσιοῦγκος, Θεολόγος Γ. Τσιοῦγκος, Σωτήριος Ν. Τσιοῦγκος, Νικόλαος Τσιοῦγκος, Χρῆστος Φούζας, Γεώργιος Χρ. Φούζας, Γεώργιος Γρ. Μαγκλάρας, Ἀλέξανδρος Γρ. Μαγκλάρας, Πέτρος Γρ. Ζάρκος καί Γεώργιος Χρυσανθόπουλος).
Πῶς νά πονηρευτοῦν, ἀφοῦ μαζί μέ τούς ἄλλους ὁ Φώτης Τρίμης ἔστελνε πρός ἐκτέλεση καί τή θεία του Σοφία Μπουγᾶ, πού ὅταν πέθανε λεχώνα ἡ μάνα του Φωτεινή τόν θήλαζε τόν Φώτη στό ἕνα στῆθος καί στό ἄλλο τόν γυιό της Θόδωρο! Μά ἦταν δυνατόν νά πιστέψει κανείς ὅτι ὁ Φώτης Τρίμης θά ὑπέγραφε στήν κατάσταση ὡς ἀντιδραστικούς τή θεία του πού τόν θήλαζε καί τόν ξά¬δελφό του Θόδωρο πού μεγάλωσαν μαζί μέ τό ἴδιο γάλα!
Ἡ Φωτεινή Τρίμη, μάνα τοῦ ὑπεύθυνου τοῦ ΕΑΜ τοῦ χωριοῦ μας, τοῦ Φώτη Τρίμη, ἦταν ἀδελφή τοῦ Κων/νου Β. Μπουγᾶ. Πῶς νά πονηρευτοῦν οἱ ἄνθρωποι καί νά μήν πᾶνε μόνοι τους στή σφαγή τους;
Ἦταν 4 ἡ ὥρα πού φεύγανε καβάλα στά ἄλογά τους. Ἐγώ ἤμουνα στήν αὐλή τοῦ Βουδούρη, μαζί μέ τόν Ἀνδρέα Βουδούρη. Κοιτάζαμε πρός τόν χωματόδρομο πού πάει πρός τή Στιμάγκα, πού τά 15 ζῶα σήκωναν σκόνη. Ὁ Ἀνδρέας ἦταν σκεπτικός καί ἀμίλητος.
Τοῦ λέω, «ἔχεις τίποτα Ἀνδρέα»;
Μοῦ λέει: «τούς βλέπεις; Πιστεύω ἐνενήντα τοῖς ἑκατό, δέν θά ξαναγυρίσουν»!
Ὁ Ἀνδρέας, ὡς ὑπεύθυνός τῆς ΕΠΟΝ τοῦ χωριοῦ μας, ἴσως καί νά ἤξερε κάτι. Ἀπότομα, ὁ Ἀνδρέας σηκώθηκε καί μέ τράβηξε νά τόν ἀκολουθήσω. Φύγαμε μέ γρήγορο βῆμα καί φτάσαμε στά σταράλωνα τοῦ Βασίλη Παπουτσῆ, πάνω ἀπό τό Γουβή, μέ σκοπό νά τούς βγοῦμε μπροστά, νά τούς πεῖ ὁ Ἀνδρέας νά μήν πᾶνε στή Στιμάγκα.
Βλέπουμε ὅτι εἶχαν σταματήσει καί νά ἔρχεται πρός ἐμᾶς ὁ Χρῆστος Μπουγᾶς καβάλα στό ἄσπρο ἄλογό του, σάν τόν Ἅγιο Γεώργιο. Πῆγε στό τηλέφωνο πού ἦταν σ᾽ ἕνα κυπαρίσσι ἀπό τήν σειρά τῶν κυπαρισσιῶν στό σύνορο Ἀκλιβιάδη Τσιόδρα καί Γεωργίου Σανιδᾶ. Τηλεφώνησε καί ζήτησε ἕναν Γρηγορόπουλο καί ἕναν Γιομπρέ. Καί οἱ δυό ἦταν στελέχη τοῦ ΚΚΕ, μάλιστα ὁ Γιομπρές ἦταν συγγενής τοῦ Χρήστου. Ὅταν γύρισε ἀπό τό τηλέφωνο, τοῦ λέει ὁ Ἀνδρέας:
- «Χρῆστο μήν πᾶτε ἀπάνω (σ.σ. στή Στιμάγκα). Θά πάθετε αὐτό πού ἔπαθαν προχθές οἱ Ταρσινῆτες»!
Ἡ ἀπάντησή του ἦταν: «Καθαρός οὐρανός, ἀστραπές δέν φοβᾶται»! (σ.σ. Ἡ ἀθωώτητα τῶν θυμάτων ἦταν βασικό στοιχεῖο τῆς Κόκκινης Τρομοκρατίας. Τά θύματα ἦταν ἀδύνατο νά κατανοήσουν ὅτι ἡ ἀθωώτητά τους δέν ἦταν ἐμπόδιο στήν ἐπικείμενη σφαγή τους ἀπό τήν ΟΠΛΑ. Γι᾽ αὐτό καί παραδίδονταν οἰκειοθελῶς καί δέν ἀντιδροῦσαν ἀκόμη καί ὅταν ἔβλεπαν τό μαχαίρι στόν λαιμό τοῦ προηγούμενου ὅταν περίμεναν στή σειρά γιά νά σφαγοῦν. Ἴσως σκέπτονταν ὅτι ὁ προηγούμενος νά ἦταν ἔνοχος γιά κάτι. Μπορεῖ νά πίστευαν μέχρι τό τέλος: «Ἐγώ εἶμαι ἀθῶος, πῶς εἶναι δυνατόν νά μέ σφάξουν!».
Χτύπησε τό ἄλογό του καί ἔφυγε τρέχοντας.
Τούς 15 Ἑλληνοχωρίτες τούς συνόδευε ἕνας τῆς ΟΠΛΑ. Τούς εἶχαν πεῖ ὅτι δέν τούς συνόδευε, ἀλλά ὅτι τυχαίως βρέθηκε νά πηγαίνει μαζί τους καί αὐτός στή Στιμάγκα γιά διαφώτιση. Εἰπώθηκε μετά ὅτι ἕνας ἀπό τούς σφαγεῖς τους ἦταν καί αὐτός. Λεγόταν «Σπουργίτης».
(σ.σ. Τό πραγματικό ὄνομα τοῦ σφαγέα «καπετάν Σπουργίτη» ἦταν Βασίλης Ἀσημακόπουλος. Καταγόταν ἀπό τό Βασιλικό Κορινθίας, ἦταν φοιτητής Νομικῆς καί εἶχε ἀρχίσει τή δράση του ὡς σφαγέας τῆς ΟΠΛΑ στό Μοναστήρι τοῦ Ἁγίου Γεωργίου στόν Φενεό, πρίν κατέβει χαμηλότερα στή Στιμάγκα καί τό Ἑλληνοχώρι. Τό συγκεκριμένο ψευδώνυμο τοῦ δόθηκε λόγω τοῦ μικροσκοπικοῦ μεγέθους του. Κάτοικοι τοῦ Ἑλληνοχωρίου καί τῆς Στιμάγκας πού τόν εἶχαν δεῖ καί τόν θυμοῦνται, μοῦ τόν περιέγραψαν ὡς ἐξαιρετικά βίαιο καί ἐγκληματικό χαρακτήρα, πού συχνά κυκλοφοροῦσε μέ μιά ὑπερμεγέθη μαχαίρα στή ζώνη του καί ὁ ὁποῖος δέν δεχόταν ἄρνηση σέ καμία διαταγή ἤ ἐπιθυμία του!
Ὅταν τά 15 θύματα πῆγαν στό φρουραρχεῖο τῆς Στιμάγκας, τούς δέσανε δυό-δυό καί τούς πῆγαν ἐπάνω στό ἐξωκλήσι τοῦ Προφήτη Ἠλία τῆς Στιμάγκας. (σ.σ.: Στόν Προφήτη Ἠλία φυλακίστηκαν 12 ἀπό τούς 15 πού εἶχαν καλέσει στό φρουραρχεῖο τῆς Στιμάγκας. Ὅπως περιγράφεται ἀπό ἕναν ἐξ αὐτῶν, 3 ἀφέθηκαν ἐλεύθεροι καί ἐπέστρεψαν στό Ἑλληνοχώρι τό ἴδιο βράδυ).
Μαρτυρία τοῦ Χρήστου Φούζα γιά τή σφαγή τῶν Ἑλληνοχωριτῶν.
«Ὅταν φτάσαμε στό φρουραρχεῖο τοῦ ΕΑΜ στή Στιμάγκα καί κατεβήκαμε ἀπό τά ζῶα μας, ἀμέσως ἐντεταλμένοι μᾶς πήρανε τά ζῶα μας. Ἐμένα, τό παιδί μου καί τόν Γιώργη Μαγκλάρα μᾶς τράβηξαν πρός τήν ἄκρη τῆς αὐλῆς, ἐνῶ τούς ἄλλους τούς ἔδεσαν δυό-δυό ἀπό τά χέρια μέ σύρμα.
Ἐμᾶς μᾶς φέρανε μετά τά ζῶα μας καί μᾶς εἴπανε:
-«Πηγαίνετε στά σπίτια σας καί τσιμουδιά».
.........
Εἶχε σχεδόν νυχτώσει πού ἦρθε ὁ πρῶτος ἀπό τούς 15 πού ἔφυγαν γιά τή Στιμάγκα, ὁ Γεώργιος Μαγκλάρας, καβάλα στό ἄλογό του. Τόν ρώτησαν οἱ γυναῖκες «πού εἶναι οἱ ἄλλοι;», ἀλλά δέν ἔδωσε ἀπάντηση. Μπῆκε μπροστά του ἡ ἀδελφή του Χαρίκλεια Φούζα καί τοῦ λέει, «Γιώργη, πού εἶναι ὁ Γιώργης μου», ἀλλά πάλι δέν πῆρε ἀπάντηση, λές καί ἦταν μουγκός, τράβηξε γιά τό σπίτι του.
Σέ λίγο ἦρθε ὁ Χρῆστος Φούζας μέ τόν γυιό του. Κατέβηκε ἀπό τό ἄλογό του καί κατευθύνθηκε πρός τό σπίτι τοῦ Φώτη Τρίμη, φωνάζοντας δυνατά:
-«Φώτη, Φώτη, πήγαινε τώρα στή Στιμάγκα νά τούς γλυτώσεις! Φώτη, θά τούς σφάξουνε!».
Τότε πεταχτήκανε ἀπό τό ὑπόγειο τοῦ Φώτη Τρίμη 3 ξένοι ΕΑΜίτες, τόν βουτήξανε, τόν σπρώξανε καί τόν πῆγαν στό σπίτι του.
Οἱ γυναῖκες ἔκλαιγαν, φώναζαν, πήγαιναν πρός τόν Φώτη Τρίμη φωνάζοντας:
-«Τρέξε Φώτη νά τούς σώσεις!».
Τότε, παρουσιάστηκαν καμιά δεκαριά ἄνδρες ξένοι καί μιά - μιά τίς γυναῖκες τίς πηγαίνανε στά σπίτια τους.
Αὐτά τά εἶδα μέ τά μάτια μου καί τά ἄκουσα μέ τά αὐτιά μου!
Δέν μπόρεσα νά μάθω πώς πέρασαν οἱ 12 κρατούμενοι τή νύχτα στόν Προφήτη Ἠλία. Πρίν χαράξει τούς ὁδήγησαν στόν τόπο τοῦ μαρτυρίου, πού λέγεται Καμάρι Στιμάγκας.
Μαρτυρία Ἠλία Μπουρίκα (ἤ Ρούση) ἀπό τή Στιμάγκα
«… Εἶχα πάει τό βράδυ στό χωριό (σ.σ. τήν Στιμάγκα) καί ἔμαθα ὅτι συλλάβανε Λιμοχωρίτες (σ.σ. Λιμοχώρι = Ἑλληνοχώρι).
καί ὅτι τούς ἔχουνε στόν Ἅη Λιά. Ἔχουνε πιάσει καί τά πρώην ἀφεντικά μου τόν Νικόλαο καί Σωτήρη Τσιοῦγκο. Ὅταν γύρισα στό γαλάρι (σ.σ. στή στάνη), πού ἦταν ἐκεῖ πού σοῦ ἔδειξα, δέν κοιμήθηκα ὅλη τήν νύχτα. Πρίν ξημερώσει, ἦρθα ἐδῶ, σ᾽ αὐτήν ἐδῶ τήν πατουλιά (σ.σ.: συστάδα μεγάλων θάμνων) πού ἤμαστε τώρα, γιά νά βλέπω καί νά ἀκούω.
Μόλις ἔσκασε ὁ ἥλιος, τούς φέρνανε. Ἐγώ βούζωσα (σ.σ. κρύφτηκα) μέσα στήν πατουλιά.
Εἶδα πού λύσανε τόν Γιώργη τόν Τσιοῦγκο ἀπό τό παιδί του τόν Θεολόγο πού τούς εἶχαν μαζί δεμένους καί τόν ἔδεσαν σ᾽αὐτήν ἐδῶ τήν γκορτσιά.
Σφάξανε τόν Θεολόγο καί πετάξανε τό κεφάλι τοῦ παιδιοῦ του στά πόδια τοῦ Γιώργη, λέγοντάς του «παῖξε μπάλα».
Ὁ Γιώργης ὁ Τσιοῦγκος φώναζε, ἐμούγκριζε σάν ἄγριο θηρίο...
Ἐφώναζε: «Τί ἐκάναμε; Γιατί μᾶς σφάζετε, κακοῦργοι;».
Τότε, ἕνας τόν κτύπησε μέ ἕνα ξινάρι (σ.σ. στενή, βαρειά ἀξίνα) ἕως ὅτου ξεψύχησε κι αὐτός.
Τά πρώην ἀφεντικά μου Νῖκος καί Σωτήρης Τσιοῦγκος, ἀφοῦ τούς γδύσανε τσιτσίδι (ἀδαμιαία) τόν ἄκουσα νά φωνάζει καί ὁ κυρ-Νῖκος: «τί κάναμε, γιατί μᾶς σφάζετε;».
Ἡ ἀπάντηση τοῦ δήμιου ἦταν: «γύρισε ἀπό ᾽κεῖ μή μέ λερώσεις μέ τά αἵματά σου, παλιάνθρωπε!».
Ἄκουσα μιά γυναίκα νά τούς φωνάζει:
- «Σφάχτε ἐμένα, ἀφῆστε τά παιδιά μου».
- «Θά σοῦ κάνουμε τή χάρη. Θά σέ σφάξουμε τελευταία», ἦταν ἡ ἀπάντηση πού πῆρε ἀπό τούς δολοφόνους.
Ὅπως ἔμαθα Πέτρο, αὐτή ἦταν ἡ Σοφία Μπουγᾶ, πού σφάξανε τόν ἄνδρα της καί δυό παιδιά της καί πετάγανε τά κεφάλια τους μπροστά της».
Ὁ Πέτρος Τσιοῦγκος συνεχίζει τή δική του μαρτυρία: «Πῶς νά τούς πεῖς αὐτούς τούς μακελάριδες, τούς σφαγιάδες, τά ἀνθρωπόμορφα θηρία, τούς πάει λίγο.
Νά τούς παρακαλάει ἡ μάνα σφάχτε ἐμένα καί αὐτοί νά σφάζουν τά παιδιά της καί νά τῆς πετοῦν τά κεφάλια τους. Καί τήν προηγουμένη ἡμέρα εἶχαν σφάξει στή Στιμάγκα ἄλλο ἕνα παιδί της πού ἦταν γαμπρός στό Χαλκί, τόν Βασίλη Μπουγᾶ (σ.σ. Ἴσως ἦταν ἄγνωστο στήν ἄτυχη σύζυγο καί μητέρα Σοφία Μπουγᾶ, ὅτι τήν προηγουμένη ἡμέρα ἡ ΟΠΛΑ εἶχε δολοφονήσει καί ἕναν τρίτο γυιό της, τόν Βασίλη Μπουγᾶ, πού ἔμενε στό χωριό Χαλκί καί ἦταν πατέρας 5 μικρῶν παιδιῶν). Τό Χαλκί ἤ Χαλκεῖον βρίσκεται 4-5 χι¬λιόμετρα νότιο-δυτικά ἀπό τόν τόπο τῶν σφαγῶν στή Στιμάγκα, σέ εὐθεί¬α γραμμή ἀπό τό Ἑλληνοχώρι. Ὁ Βασίλης Μπουγᾶς εἶναι τό 13ο θῦμα ἀπό τό Ἑλληνοχώρι.
Ὅπως ἔγινε γνωστό, ὅταν οἱ φρουροί πήγαιναν τά θύματα ἀπό τόν Προφήτη Ἠλία στό Καμάρι νά τά σφάξουν, ἡ Σοφία Μπουγᾶ μπόρεσε καί ἔλυσε δυό ἀπό τούς μελλοθάνατους, τόν γυιό της Χρῆστο καί τόν Ἀλέξανδρο Μαγκλάρα, πού ἦταν δεμένοι μαζί. Οἱ δυό νέοι τότε ἔτρεξαν νά ξεφύγουν μέ κατεύθυνση ἐπάνω, τήν ἀνηφόρα. Οἱ φρουροί αἰφνιδιάστηκαν, ἀλλά τούς κυνήγησαν καί ἄρχισαν νά πυροβολοῦν μέ τά αὐτόματα ὅπλα πού κρατοῦσαν. Οἱ δυό νέοι ἀναγκάστηκαν νά πέσουν κάτω καί νά κρυφτοῦν στούς πυκνούς θάμνους.
Ὅταν ὅμως φώτισε ἡ μέρα, δυό ἀπό τούς φρουρούς καί σφαγεῖς, ὁ Κων/νος Παρασκευόπουλος μέ τόν Γιῶργο Δερβερίδα, τούς ἀνεκάλυψαν. Ὁ Ἀλέξανδρος προσπάθησε νά τούς φύγει ἀπό τά χέρια τους. Ὅταν τόν ἔπιασαν πάλι, τόν κτύπησαν μέ τό μαχαίρι στό στομάχι τόσο πολύ, ὥστε τοῦ ἄνοιξαν τήν κοιλιά καί βγῆκαν ἔξω τά ἔντερά του. Μέ τά ἔντερα νά κρέμονται καί νά τά κρατάει ὁ νέος μέ τά χέρια του, τόν πῆγαν μαζί μέ τόν Χρῆστο στό σφαγεῖο, στό Καμάρι. Ἐκεῖ, οἱ ὑπάνθρωποι ἐγκληματίες τοῦ Ζέγκου, τοῦ Λέκκα καί τῶν ἄλλων ἠθικῶν δολοφόνων, τούς ἔσφαξαν καί αὐτούς ὅπως καί τούς ὑπόλοιπους.
Μαρτυρία τοῦ Δημήτρη Μπαλαφούτα. «Εγώ ἤμουν Γραμ¬ματέας τοῦ ΚΚΕ τοῦ χωριοῦ μου (σ.σ. τῆς Στιμάγκας) [...] Μέ ρωτᾶς γιά ἐκεῖνο τό βράδυ; Ἐγώ δέν ἔκλεισα μάτι. Τούς πήρανε ἀπό τό φρουραρχεῖο δεμένους δυό-δυό καί τούς πήγανε στό ἐξωκκλήσι τοῦ Ἅη Λιᾶ. Τό πρωί πρίν χαράξει τούς πέρασαν ἔξω ἀπό τό σπίτι μου. Ἀπό τούς λυγμούς μου ξύπνησε ἡ γυναίκα μου...». (σ.σ. Ὁ Δ. Μπαλαφούτας, ὡς ὑπεύθυνος ΚΚΕ Στιμάγκας, μᾶλλον δέν μποροῦσε νά προλάβει τή σφαγή τῶν 13 Ἑλληνοχωριτῶν. Σίγουρα ὅμως ὑπέγραψε γιά τή σφαγή τῶν 3 Στιμαγκιωτῶν, τοῦ πάπα-Νίκου Μπερ¬τσεκᾶ καί τοῦ ζεύγους Κωνσταντίνου. Δέν ἦταν λοιπόν ἀκριβῶς ἀθῶος! ).
Ὅπως μοῦ εἶπε ὁ Δημήτρης Μπαλαφούτας, ἡ κατάσταση πού ἐ¬δό¬θηκε ἀπό τούς ἀδελφούς Φώτη καί Παναγιώτη Τρίμη, ὑπεύθυνους τοῦ ΕΑΜ καί ΚΚΕ τοῦ Ἑλληνοχωρίου, στήν Ὀργάνωση τῆς Στιμάγκας περιεῖ¬χε 19 ὀνόματα συγχωριανῶν μου. Στή κατάσταση ὑπῆρχε μιά σημείωση πού ἔλεγε «γιά τούς 4 τελευταίους, νά ἐρωτηθεῖ ἡ Ὀργάνωση τοῦ Ἑλληνοχωρίου». Αὐτοί οἱ 4 ἦσαν: Ἰωάννης Εὐαγ. Τσιοῦγκος - ἱερέας, Ἀναξαγόρας Εὐαγ. Τσιοῦγκος, Βασίλειος Δήμας καί Ἀπόστολος Βλ. Χαλκιώτης. (σ.σ. Αὐτό πού ὑποννοεῖ ἡ μαρτυρία τοῦ Δημήτρη Μπαλαφούτα εἶναι ὅτι: ἡ Ὀργάνωση ΕΑΜ/ΚΚΕ Ἑλληνοχωρίου, σέ ἀπάντηση τῆς ἐντολῆς Ζέγκου νά παραδώσει μιά κατάσταση «ἀντιδραστικῶν» μέ βάση τόν πληθυσμό τοῦ χωριοῦ, ἔδωσε 19 ὀνόματα. Πιστεύοντας ὀρθά ὅτι ἡ προθυμία τους θά ἀνταμειβόταν, προφανῶς ἔδωσαν στόν ἑαυτό τους τή δυνατότητα νά κρατοῦν 4 ἀπό τούς 19 ὡς ἐφεδρεία).
Ο Πέτρος Τσιούγκος συνεχίζει: «Ὁ Φώτης Τρίμης στό κακουργοδικεῖο τοῦ Ναυπλίου δικάστηκε ὡς κακοῦργος. Μιά μέρα, μοῦ εἶπε:
-«Ρέ Πέτρο, ὅλοι σας λέτε ὅτι ἐγώ εὐθύνομαι γιά τή σφαγή τῶν χωριανῶν μας».
-«Ναί, Φώτη, ὄχι μόνο τό λέμε ἀλλά καί τό πιστεύουμε. Ἐξ ἄλλου ἔχεις δικαστεῖ εἰς θάνατον, μέ δικηγόρο στόν ἀνακριτή καί δυό δικηγόρους στή δίκη, καί ὅμως δικάστηκες. Δέν μοῦ λές ρέ Φώτη, αὐτοί οἱ 13 χωριανοί μας, ὄχι μόνο δέν ἀνακρίθηκαν, ἀλλά οὔτε τούς εἶπε κανείς γιατί τούς σφάζουνε.
Ἐσύ Φώτη δικάστηκες εἰς θάνατον, ἀλλά μέ τά μέτρα κατευνασμοῦ τῶν διαφόρων κυβερνήσεων τῆς πολιτείας εἶσαι ἐλεύθερος καί ἀπολαμβάνεις ἴσο μερίδιο μέ ἐμένα ἀπό τήν πολιτεία. Ἄκου Φώτη, ἄν θέλεις νά ἐξιλεωθεῖς μπροστά στούς συγχωριανούς σου, ὀφείλεις μιά ἡμέρα νά ζητήσεις δημόσια συγχώρηση καί συγγνώμη».
- «Πέτρο, αὐτό δέ γίνεται!».
- «Φώτη, γιά νά μήν ζητᾶς συγχώρηση, μήπως περιμένεις 4ο Γύρο γιά νά μᾶς σφάξεις ὅλους;».
Ἡ τραγωδία τῆς ἐν ψυχρῷ σφαγῆς μιᾶς ὁμάδος ἀθώων κατοίκων ἑνός ἀκόμη χωριοῦ τῆς Ἀργολιδοκορινθίας, τίς λεπτομέρειες τῆς ὁποίας κατέγραψε καί διέσωσε ὁ συγχωριανός τους Πέτρος Τσιοῦγκος, δείχνει ὅλες τίς πτυχές τῆς φονικῆς Ἐμφύλιο-πολεμικῆς πολιτικῆς τοῦ ΕΑΜ/ΚΚΕ τό 1943-44. Βλέπουμε, τήν Τοπική Ἐπιτροπή τοῦ ΕΑΜ τοῦ χωριοῦ, γιά νά εἶναι ἀρεστή στό Πελοποννησιακό Γραφεῖο καί τόν Θεόδωρο Ζέγκο, νά παραδίδει λίστα μελῶν τῆς δῆθεν ἀντίδρασης στό ΕΑΜ/ΚΚΕ.
Ὁ δημιουργός της, προφανῶς βρίσκει τήν εὐκαιρία νά ἐξοντώσει μερικές ἀπό τίς καλύτερες οἰκογένειες τοῦ χωριοῦ. Γιά νά ἀποφύγει τήν δυσάρεστη γι᾽ αὐτόν κατάσταση νά ἔχει νά ἀπαντήσει στό, «γιατί μοῦ ἔκανες αὐτό τό κακό, νά σκοτώσεις τόν ἄντρα μου καί τά παιδιά μου», ἀπό τήν θεία πού τόν θήλασε καί τόν μεγάλωσε, τήν Σοφία Μπουγά 56 ἐτῶν, τήν ἔστειλε καί αὐτή στή σφαγή!
Αὐτοῦ τοῦ εἴδους τήν ἀπάνθρωπη καί ταυτόχρονα ποταπή συμπεριφορά, τήν ἐπέτρεψε καί τήν καλλιέργησε παντοῦ στήν Ἑλλάδα τό ΕΑΜ/ΚΚΕ, ἀλλά ἐκεῖ πού ἄνθησε κυριολεκτικά ἦταν στήν περιφέρεια πού διαφέντευε ὁ Θεόδωρος Ζέγκος.
Καί τί νά προσθέσει κανείς στήν περιγραφή τῆς φρικτῆς ἐκτέλεσης τῶν θυμάτων ἀπό τούς παθιασμένους καί ἀπάνθρωπους, ἄν ὄχι ἠλιθίους ὑπανθρώπους, τούς σφαγεῖς τῆς ΟΠΛΑ. Σέ τί βάθη βαρβαρότητος καί περιφρόνησης τῆς ζωῆς, τούς εἶχαν ὁδηγήσει οἱ «διαφωτιστές» τοῦ ΕΑΜ/ΚΚΕ, ὥστε νά δέχονται νά ἐκτελοῦν ὡς πειθήνια ὄργανα τά ἄνομα σχέδιά τους τῆς ἐξόντωσης ἐκλεκτῶν μελῶν τῆς μικρῆς κοινωνίας τοῦ χωριοῦ τους;
Τά ἀργύρια τῶν ἐγκλημάτων τους δέν πρέπει νά ἦταν τίποτε καλύτερο ἤ περισσότερο ἀπό τό πλιάτσικο τῶν ὑπαρχόντων τῶν θυμάτων τους καί λίγα τρόφιμα σέ περίοδο πείνας τῆς πλειοψηφίας.
Ὁ Κωνσταντῖνος Β. Μπουγᾶς, 66 ἐτῶν ὅταν σφαγιάσθηκε ἄδικα, ἦταν ἀπό τά ἐκλεκτότερα ἄτομα τοῦ χωριοῦ του, γαιοκτήμονας καί κτηνοτρόφος. Εἶχε ἐργασθεῖ μέ ἐπιμονή στίς ἀρχές τοῦ εἰκοστοῦ αἰώνα, μαζί μέ ἄλλους συγχωριανούς του, γιά τήν ἀνάδειξη τοῦ μικροῦ τότε οἰκισμοῦ σέ Κοινότητα μέ τό ὄνομα Λιμοχώρι. Στή συνέχεια ἐξελέγη πρῶτος πρόεδρος τῆς Κοινότητος τό 1912.
Εἶναι πολύ πιθανόν ὅτι ἐκτός ἀπό τή ζηλοφθονία τοῦ ὑπεύθυνου τοῦ ΕΑΜ, τοῦ Φώτη Τρίμη, αὐτό πού ἔστειλε τόν τίμιο οἰκογενειάρχη καί τήν οἰκογένειά του στή σφαγή ἦταν τό γεγονός ὅτι εἶχε δυό ἀκόμη γυιούς μόνιμους ἀξιωματικούς τοῦ στρατοῦ. Καί οἱ δυό τους εἶχαν σταθεῖ μακριά ἀπό τόν ΕΛΑΣ. Οι γονείς τους και τα αδέλφια τους φαίνεται ότι πλήρωσαν με βάση την «Αρχή της Οικογενειακής Ευθύνης». (σ.σ. Ὁ Παναγιώτης Κων. Μπουγᾶς, ἦταν μόνιμος ταγματάρχης πεζικοῦ καί εἶχε λάβει μέρος στόν πόλεμο τοῦ ᾽40 στή Βόρειο Ἤπειρο. Εἶχε συνυπηρετήσει μέ τόν ἥρωα ἀντ/ρχη Διονύσιο Μπουλοῦκο πού ἔπεσε στό πεδίο τῆς τιμῆς.
Στήν Κατοχή ζοῦσε μέ τήν οἰκογένειά του στό Αἴγιο, ἀπό ὅπου καταγόταν ἡ σύζυγός του. Τό καλοκαίρι τοῦ 1943 ἔλαβε μήνυμα/πρό¬σκληση ἀπό τόν γνωστό του ἀντισμήναρχο Μίχο, νά ἀνέβει στό βουνό καί νά καταταγεῖ στόν ΕΛΑΣ. Ἐπειδή γνώριζε τήν κομμουνιστική βάση τοῦ ΕΛΑΣ καί δέν ἦταν σύμ¬φωνος, ἀρνήθηκε. Βοήθησε στή σύσταση τῆς Ἀντιστασιακῆς Ὀργάνωσης τοῦ ὑπολοχαγοῦ Δροσό-πουλου καί τῶν ἀνθ/γῶν Νιγιάννη καί Σκορτσίλα, πού στή συνέχεια διέλυσε ὁ ΕΛΑΣ. Ὅταν ἔμαθε ὅτι τό ΕΑΜ ἐπεδίωκε τή δολοφονία του, διέφυγε ἀμέσως στήν Ἀθήνα.
Στήν Ἀθήνα ζοῦσε καί ὁ μικρότερος ἀδελφός του Παῦλος Κων. Μπουγᾶς, ὁ ὁποῖος ἦταν Εὔελπις τό 1941 καί εἶχε ἀκολουθήσει τή Σχολή Εὐελπίδων στήν Κρήτη. Μετά τήν κατάληψη τῆς Κρήτης καί μετά ἀπό σχετική περιπέτεια, εἶχε ἐπιστρέψει στήν Ἀθήνα. Σημειωτέον ὅτι παρά τίς πιέσεις πού δέχτηκαν στήν Ἀθήνα καί τίς δυσκολίες, κανείς ἀπό τούς δυό ἀξιωματικούς Μπουγᾶ δέν προσχώ-ρησε στά ΤΑ. Μάλιστα ὁ ταγματάρχης πέρασε ἀπό στρα¬τοδικεῖο, γιατί ἀρνήθηκε τήν προσκληση τοῦ Ὑπουργείου Ἀμύνης τῆς κυβέρνησης Ράλλη νά καταταγεῖ στά Εὐζωνικά Τάγματα τῆς Ἀθήνας).
Τό ἴδιο ἀξιόλογοι καί ἔντιμοι Ἕλληνες πατριῶτες ἦταν ὅλοι οἱ Ἑλληνοχωρίτες πού σφαγιάστηκαν, ἀπόλυτα ἄνευ λόγου, μέ τίς ἐντολές τοῦ ἠθικοῦ σφαγέα Θεόδωρου Ζέγκου καί μέ τήν πολιτική κάλυψη τοῦ ΕΑΜ/ΚΚΕ. Ὁ Γεώργιος Ἀρ. Τσιοῦγκος, 60 ἐτῶν καί πατέρας 6 παιδιῶν, ἦταν ὁ ἱεροψάλτης στήν ἐκκλησία τοῦ χωριοῦ.
Ὁ φτωχός βιοπαλαστής Πέτρος Γρ. Ζάρκος, 44 ἐτῶν καί πατέρας 9 παιδιῶν μέ 7 ἐξ αὐτῶν κάτω τῶν 12 ἐτῶν, τί ἀντίδραση ἦταν δυνατόν νά εἶχε δείξει στά σχέδια τοῦ ΕΑΜ/ΚΚΕ καί τόν ἔσφαξαν;

Τρίτη, 11 Ιουλίου 2017

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: ΔΗΛΩΣΗ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΗΡΥΞΕΩΣ ΤΗΣ 21ΗΣ ΑΠΡΙΛΙΟΥ ΖΗΤΟΥΣΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΤΟΙΜΟΘΑΝΑΤΟ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟ Ο ΕΥAΓΓΕΛΟΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ…

Μια απροσδόκητη αποκάλυψη που αγνοούσαμε εντελώς έκανε ο Μάνος Χατζηδάκης, κατά την παρουσίαση της μνημειώδους 4τομης βιογραφίας του Γεωργίου Παπαδοπούλου (εκδόσεις «Πελασγός») την προπερασμένη Τετάρτη 28 Ιουνίου στο ξενοδοχείο «President»: Οι πολιτικάντηδες (Εθνάρχης Καραμανλής, Ανδρέας Παπανδρέου, Εβραίος Σημίτης; Δεν γνωρίζουμε ποιός ακριβώς!) είχαν δώσει εντολή να πολτοποιηθεί ο Στρατιωτικός Φάκελος του Αρχηγού της 21ης Απριλίου που φυλασσόταν στο ΓΕΣ, προκειμένουν να μην τον βρούν οι Έλληνες Πατριώτες και τον χρησιμοποιήσουν προς όφελός τους!..


ΜΕΤΑΦΕΡΟΥΜΕ επί λέξει την σχετική αποκάλυψη του ΜΑΝΟΥ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ: «Θα σας αναφέρω κάτι πολύ χαρακτηριστικό, αυτής της αστείρευτης έρευνας 25 ετών: Απέκτησα και αποκαλύπτω για πρώτη φορά στην δημοσιότητα τον Φάκελο του Γεωργίου Παπαδοπούλου ως αξιωματικού. Το Φύλλο Ποιότητος, τις Εκθέσεις Πολεμικής Δράσεως, το Βιβλιάριο Μητρώου, τους 4 υποφακέλους, τις κρίσεις, τις Παραγωγικές Σχολές, πώς πήρε τα Παράσημα, τα πάντα, ακόμα και το βιβλιάριο υγείας του. Πρόκειται για σχεδόν φωτογραφική πορεία της καριέρας του ως αξιωματικού από το 1940 μέχρι το 1967.


Το συγκλονιστικό αυτό ντοκουμέντο αποκαλύπτει εκπληκτικά πράγματα, που θα τα δεί ο αναγνώστης κυρίως στον 1ο τόμο. Το θέμα, όμως, είναι πώς αποκτήθηκε αυτός ο Φάκελος: Όταν για πρώτη φορά πήγα στην «Διεύθυνση Ιστορίας Στρατού» για να τον αναζητήσω μαζί με τον γιό του Γεωργίου Παπαδοπούλου, τον Χρήστο, μού είπαν ότι ο Φάκελός του έχει χαθεί! Ευτυχώς, επέμεινα και ανακάλυψα ότι ο Φάκελος ήταν κρυμμένος σε έναν επτασφράγιστο φοριαμό, με την εντολή από την Πολιτική Ηγεσία ΝΑ ΠΟΛΤΟΠΟΙΗΘΕΙ!.. Ευτυχώς, βρέθηκε κάποιος να μού δώσει εμπιστευτικά ένα αντίγραφο του απόρρητου και προς πολτοποίηση Φακέλου του Γεωργίου Παπαδοπούλου. Το γιατί ήθελαν να πολτοποιηθεί, θα το δείτε απ’ αυτά που γράφω στον 1ο τόμο. Αυτό δείχνει με ποιες μεθόδους προσπαθούσαν και προσπαθούν να κρύψουν την αλήθεια και να την αλλοιώσουν επί 44 χρόνια. Τα ψέμματα, όμως, τελείωσαν…»

ΔΗΛΩΣΗ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΗΡΥΞΕΩΣ ΤΗΣ 21Ης ΑΠΡΙΛΙΟΥ ΖΗΤΟΥΣΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΤΟΙΜΟΘΑΝΑΤΟ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΕΒΡΑΙΟΥ ΣΗΜΙΤΗ!..



Από την πλευρά του, ο πρώην υπουργός της 21ης Απριλίου και πρώην ευρωβουλευτής της ΕΠΕΝ, Αριστείδης Δημόπουλος αποκάλυψε κάτι φοβερό για τον τότε (1996-99) υπουργό Δικαιοσύνης του ΠΑΣΟΚ, Ευάγγελο Γιαννόπουλο.

Όταν το 1996 πρωτοδιαπιστώθηκε η σπάνια ανίατη αρρώστια από την οποία πέθανε τελικά ο Γεώργιος Παπαδόπουλος, ο διάσημος Γιαπωνέζος ιατρός που τον παρακολουθούσε, ξεκαθάρισε μεν ότι δεν υπάρχει θεραπεία, ωστόσο εξήγησε πως θα μπορούσε να ζήσει μερικά χρόνια παραπάνω, αν του διετίθετο ένα ατομικό δωμάτιο στο «ΛαΪκό Νοσοκομείο» με παράθυρο, ώστε να περπατάει πάνω – κάτω, να βλέπει έξω και να μην πέφτει ψυχολογικά.


Ο Ευάγγελος Γιαννόπουλος αρνήθηκε με απίστευτο μίσος, απαιτώντας να υπογράψει πρώτα ο Παπαδόπουλος ΔΗΛΩΣΗ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ και Αποκηρύξεως της 21ης Απριλίου!.. Φυσικά, κάτι τέτοιο, ήταν αδιανόητο και μόλις το είπαν στον Παπαδόπουλο, τους διαβολόστειλε!.. Ο Μάνος Χατζηδάκης καταγράφει στον 1ο τόμο του έργου του όλες τις λεπτομέρειες, που αποδεικνύουν πόσο θανάσιμα μισούν οι πολιτικάντηδες τους Έλληνες Πατριώτες… «ΑΣ ΥΠΟΓΡΑΨΕΙ ΔΗΛΩΣΗ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ και μετά του δίνουμε ό,τι θέλει», ήταν τα ακριβή λόγια του Γιαννόπουλου…
 
πηγή : Stoxos.eu

Μαρτυρία που σοκάρει: Έθαψαν ζωντανούς Ελληνοκύπριους το 1974


Στην Κερύνεια
Μαρτυρία που σοκάρει: Έθαψαν ζωντανούς Ελληνοκύπριους το 1974

Πολίτης που βρισκόταν εκεί για να ρίξει μπετόν μίλησε στην τουρκοκυπριακή εφημερίδα«Αφρίκα» και μετέφερε τον διάλογο δύο Τούρκων στρατιωτών Η τουρκοκυπριακή εφημερίδα «Αφρίκα» με τίτλο «Τους έθαψαν ζωντανούς» αναφέρεται σε Ελληνοκύπριους αιχμάλωτους που είχαν μεταφερθεί στο λιμάνι της Κερύνειας με τελικό προορισμό τα Άδανα της Τουρκίας κατά την εισβολή του 1974 και εκεί φέρονται να τους δολοφόνησαν άγρια και να τους έθαψαν.

Πολίτης που βρισκόταν εκεί για να ρίξει μπετόν μίλησε στην «Αφρίκα» και μετέφερε τον διάλογο δύο Τούρκων στρατιωτών: «Και αυτούς να τους μεταφέρουμε στα Άδανα θα κάνουμε ό,τι κάναμε και στους άλλους. Τους άλλους τους μεταφέραμε, τους δέσαμε τα χέρια και τα πόδια και ζωντανούς τους θάψαμε κοντά σε έναν ποταμό εκεί...Δεν ξοδέψαμε καμία σφαίρα. Επειδή τους θάψαμε στην όχθη, το ποτάμι με το πέρασμα του χρόνου θα τους σκεπάσει και θα τους παρασύρει. Δεν θα μπορούν να βρουν τα ίχνη τους».

Ο αυτόπτης μάρτυρας που μίλησε στον δημοσιογράφο Σενέρ Λεβέντ ήταν το 1974, περίπου 17 χρονών και ο στρατός του είχε αναθέσει, μαζί με άλλους, να ρίξουν μπετόν στο δρόμο προς το λιμάνι της Κερύνειας για την πρόσβαση εκεί. Εκεί, προστίθεται σύμφωνα με την μαρτυρία, στο ρεπορτάζ του Σενέρ Λεβέντ, έφερναν τους Ελληνοκύπριους αιχμαλώτους στη σειρά και κάθε φορά που γυρνούσαν να τους δουν ο Τούρκος στρατιώτης που ήταν εκεί τους έλεγε να μην κοιτούν προς των μέρος των αιχμαλώτων, αλλά αλλού. Εκεί, άκουσε και τον διάλογο μεταξύ των στρατιωτών του τουρκικού στρατού ο νεαρός – τότε – μάρτυρας, ο οποίος – ανέφερε ο Λεβέντ – θεωρούσε ότι ήταν ένα από τα μεγαλύτερα μυστικά αυτό και σκέφτηκε πολύ πριν του πει το τί είδε και χρησιμοποίησε πολύ προσεκτικά τις λέξεις θυμούμενος σαν χτες αυτό που έγινε τότε.

Στο άρθρο του Σενέρ Λεβέντ που αναφέρεται στο θέμα, γράφει επίσης ότι στο κήπο της εκκλησίας του Αποστόλου Βαρνάβα βρίσκεται ο μεγαλύτερος μαζικός τάφο και διερευνάται ο ισχυρισμός ότι ο τάφος αυτός μετακινήθηκε. Ο Σενέρ Λεβέντ γράφει ότι σε εκείνον τον μαζικό τάφο ήταν θαμμένοι οι Ελληνοκύπριοι που είχαν δολοφονηθεί από τα γύρω από την εκκλησία του Αποστόλου Βαρνάβα, χωριά. Μετά την ίδρυση της επιτροπής αγνοουμένων στις αρχές του 1990, συνεχίζει ο Λεβέντ, η Τουρκία θέλησε να εξαφανίσει τους ομαδικούς τάφους στην Κύπρο. Και γι` αυτό έστειλε σε ειδική αποστολή κάποιους στο νησί, οι οποίοι είχαν γυρίσει πόρτα πόρτα σε αυτούς που ήξεραν πληροφορίες για τους ομαδικούς τάφους. Ενας εξ αυτών ήταν και ο Κουτλού Ανταλί, σημειώνει ο Λεβέντ, ο οποίος δολοφονήθηκε αργότερα. 
 
Πηγή: http://www.protothema.gr/greece/ 

ΕΛΛΑΣ: ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΤΕΛΙΚΑ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΘΕΟΙ!!!!


Λίγο πολύ όλοι τους ξέρουμε. Γνωρίζουμε την Αφροδίτη, τον Άρη, τον Ερμή, την Αθηνά, τη Δήμητρα, τον Απόλλωνα, την Άρτεμη, τον Ήφαιστο, τον Διόνυσο, τον Δία, την Ήρα, τον Πλούτωνα, τον Ποσειδώνα και πολλούς άλλους..Ξέρουμε επίσης και αρκετές από τις αρετές και τις ιδιότητές τους.

Η Αφροδίτη είναι η Θεά του έρωτα και του κάλλους, η Άρης ο Θεός του πολέμου, ο Ερμής ο Θεός Αγγελιαφόρος, η Αθηνά η Θεά της Σοφίας, η Δήμητρα η Θεά της Γεωργίας, ο Απόλλων ο Θεός του Φωτός και των Καλών Τεχνών, η Άρτεμη η Θεά του Κυνηγιού και της Σελήνης, ο Ήφαιστος ο Θεός της Μεταλλουργίας, ο Διόνυσος ο Θεός του Οίνου και του Θεάτρου, ο Ζευς ο Θεός του Κεραυνού, της Θύελλας, της Βροχής, της Γονιμότητας, η Ήρα η Θεά της Οικογένειας, η Εστία η Θεά του Οίκου, ο Πλούτων ή Άιδης ο Θεός του Κάτω Κόσμου, ο Ποσειδών ο Θε­ός της Θάλασσας Κ.Ο.Κ....

Γνωρίζουμε ακόμη και ωραίες ιστορίες - εδάφια της ανεξάντλητης Ελληνικής Μυθολογίας - όπου εμπλέκονται πάντοτε δυο ή περισσότεροι από Αυτούς.

Ξέρουμε για τον σφοδρό έρωτα της Αφροδίτης με τον Άρη, καρπός του οποίου υπήρξε η Θεά Αρμονία, δεν αγνοούμε την κλοπή των βοδιών του Απόλλωνα από τον νεογέννητο Ερμή, ούτε τα θαυμαστά δίκτυα του χωλού Ηφαίστου με τα οποία παγίδευσε τον Άρη με την Αφροδίτη, μας είναι γνωστή η διαμάχη της Αθηνάς με τον Ποσειδώνα για την διεκδίκηση της πόλεως των Αθηνών, γνωρίζουμε την αρπαγή της θυγατέρας της Δήμητρας από τον Πλούτωνα, την εξόντωση των τέκνων της Νιόβης από την Άρτεμη και τον Απόλλωνα, τους αναρίθμητους έρωτες του Διός οι οποίοι προκαλούσαν την οργή της Ήρας, ένας από τους καρπούς των οποίων υπήρξε και ο Διόνυσος...

Τα γνωρίζουμε όλα αυτά..


ΣΥΜΠΑΘΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΙ

Λίγο ως πολύ λοιπόν μας είναι γνωστοί οι Έλληνες Θεοί. Οι Θεοί των προγόνων μας. Μας είναι οικείοι, θα έλεγα. Και φυσικά συμπαθείς. Συμπαθέστατοι. Ανθρώπινοι... .

Ωστόσο οι περισσότεροι από εμάς σήμερα δεν τους θεωρούμε ως αληθινούς Θεούς. Τους βλέπουμε μάλλον ως ήρωες γοητευτικών, γοητευτικότατων ιστοριών - των μύθων - παρά ως πρόσωπα υπερβατικά, σεβάσμια και αξιολάτρευτα...Κι αυτό μας συμβαίνει επειδή έχουμε μάθει, έχουμε διδαχθεί, έχουμε κατηχηθεί, να θεωρούμε τους Έλληνες Θεούς ως πλάσματα της φαντασίας των προγόνων μας - των αφελών, αφελέστατων προγόνων μας, διότι έτσι μας τους παρουσιάζουν ,οι οποίοι ενώ επινόησαν τις τέχνες και τα γράμματα - την γλυπτική, τη ζωγραφική, την αγγειοπλαστική, την ορχηστική, την αρχιτεκτονική, τη ναυτιλία, τη ναυπηγική, την ιατρική, τη γεωργία, τα μαθηματικά, την αστρονομία, τη γυμναστική, το θέατρο, τη μεταλλουργία, την ποίηση, τον γραπτό λόγο, τη δικαιοσύνη, την έννοια της ελευθερίας και της δημοκρατίας, την φυσική, τη μηχανική, την αυτοματοποιητική, τα μαθηματικά, τη φιλοσοφία, την ατομική θεωρία και τόσα άλλα πράγματα ωφέλιμα για τον βίο του ανθρώπου ή με δυο λόγια όλα όσα συνιστούν την έννοια πολιτισμός - εντούτοις απέτυχαν οι καημένοι - έτσι μας έμαθαν.. να συλλάβουν την... "τέλεια θρησκεία" και λάτρευαν - οι άξεστοι, όπως μας τους είπαν - τα... είδωλα!Στη συνέχεια το κεφαλαιώδες τούτο "ελάττωμα" των προγόνων μας φρόντισαν - πριν από εμάς για μας - να το "διορθώσουν" κάποιοι κύριοι, ξένοι σ' αυτό τον τόπο, αμφίβολης πνευματικής καλλιέργειας και συχνά ευτελέστατης ηθικής υποστάθμης αλλά εμπνευσμένοι από μια αχαλίνωτη μισαλλοδοξία.

Η μέθοδός τους υπήρξε απλή: κατάγγειλαν όλο τον αρχαίο πολιτισμό ως κατασκεύασμα του Σατανά (τους), απέρριψαν μετά βδελυγμίας το σύνολο της πολιτισμικής προσφοράς των προγόνων μας, έσπασαν όλα τα αγάλματα, διαστρέβλωσαν την ζωγραφική θέτοντας την στην υπηρεσία της ασχήμιας, διατήρησαν μόνον τη χρηστική όψη της αγγειοπλαστικής, απαγόρευσαν την ορχηστική, παραμόρφωσαν την αρχιτεκτονική, υποβάθμισαν τη ναυτιλία και τη ναυπηγική, εξευτέλισαν την ιατρική, εγκατέλειψαν τη γεωργία, καταράστηκαν τα μαθηματικά και την αστρονομία, απαγόρευσαν το θέατρο και τη γυμναστική, περιόρισαν στο ελάχιστο τη μεταλλουργία, εξανάγκασαν την ποίηση και στην μουσική να υπηρετήσουν αποκλειστικά την ένρινη κακοφωνία, έθεσαν τον γραπτό λόγο στην διάθεση της ανεξάντλητης βλακείας, επιβάλανε στη θέση της δικαιοσύνης την αυθαιρεσία, κατάργησαν κάθε έννοια ελευθερίας και δημοκρατίας, απαγόρευσαν τη φυσική, κράτησαν από τη μηχανική και την αυτοματοποιητική μόνον όσα εξυπηρετούσαν τον αυτοκρατορικό εντυπωσιασμό, απαγόρευσαν δια ποινής θανάτου κάθε ενασχόληση με τη φιλοσοφία, ούτε καν υποψιάστηκαν ποτέ την αξία της ατομικής θεωρίας, δεν άφησαν αρχαίο ναό αγκρέμιστο και στη θέση τους ύψωσαν μετά δόξης και τιμής το... ελλείπον παιγνιόχαρτο από την τράπουλα των προγόνων μας: την "τέλεια" θρησκεία.

Όλα αυτά, όπως μας λένε, τα έκαναν προς χάριν της υπερβολικής αγάπης τους για μας. Αυτοδιορίστηκαν "ποιμένες" και μας χάρισαν τον - όχι και τόσο κολακευτικό - προσδιορισμό του "ποιμνίου". Εξαιτίας δηλαδή της αγάπης τους για μας, αποφάσισαν εμείς να βόσκουμε κι αυτοί να μας βόσκουν. Κι ούτε λόγος να γίνεται για την απλή αλήθεια που λέει ότι ποτέ κανένα ποίμνιο, ποτέ κανένα κοπάδι, δεν εκτρέφεται προς όφελος δικό του, αλλά πάντοτε προς όφελος του τσοπάνη!..



ΟΙ ΑΡΧΑΙΕΣ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΕΣ ΠΕΠΟΙΘΗΣΕΙΣ

Ήρθαν λοιπόν οι τσοπαναραίοι, κι αφού γκρέμισαν όλο τον αρχαίο πολιτισμό - τη δική μας αρχαία κληρονομιά - μας επέβαλαν, χωρίς να μας ρωτήσουν, την "τέλεια" θρησκεία τους.

Εδώ δεν πρόκειται να ασχοληθούμε με δαύτη. Εδώ θα ασχοληθούμε εν συντομία με εκείνη την άλλη, την "ατελή" - όπως την χαρακτήρισαν - θρησκεία των προγόνων μας και θα εξετάσουμε συνοπτικά τις... ατέλειές της, παρόλο που οφείλουμε εξαρχής να της αναγνωρίσουμε ότι αποτελούσε τον άριστο συνδετικό κρίκο όλων εκείνων των λαμπρών εκφράσεων του αρχαίου πολιτισμού, εφόσον πίσω από κάθε καλή τέχνη κρυβόταν και μια Μούσα, πίσω από κάθε τεχνική ο Ήφαιστος, πίσω από κάθε είδος καλλιέργειας της γης η Δήμητρα, πί­σω από κάθε σχολή φιλοσοφίας η Αθηνά, πίσω από κάθε νομοθεσία η Θέμις, πίσω από κάθε θεραπευτική μέθοδο ο Ασκληπιός, πίσω από κάθε θεατρική παράσταση ο Διόνυσος, πίσω από κάθε εμπορική δραστηριότητα ο Ερμής κ.ο.κ.


Ποιες ήταν λοιπόν οι θρησκευτικές πεποιθήσεις των προγόνων μας; Μας έχουν μάθει να λέμε και να νομίζουμε ότι "οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν στους Δώδεκα Ολύμπιους και σε άλλους αναρίθμητους Θεούς και Θεές".

Αυτό είναι ψέμα. Το ρήμα "πιστεύω" απουσιάζει παντελώς από την ορολογία

των αρχαίων ελληνικών θρησκευτικών πεποιθήσεων. Ο όρoς "πίστη" παραπέμπει στην τυφλή αποδοχή ενός αυταρχικού Και ανεξέλεγχτου δόγματος ενώ το επίθετο "πιστός" χαρακτηρίζει μόνον τον δούλο. Οι πρόγονοι μας όμως ήσαν άνθρωποι ελεύθεροι. Δεν "πίστευαν" στις Θεές και τους Θεούς. Απλά τους λα­τρεύαν. Και η έννοια της λατρείας μας οδηγεί κατευθείαν σε εκείνην του έρωτα.

Διότι μόνον ο ερωτευμένος λατρεύει. Μόνον ο ερωτευμένος

έλκεται από το κάλλος του υποκειμένου των συναισθημάτων του και το λατρεύει, όπως ακριβώς έλκεται η ψυχή από την ευωδιά και την ωραιότητα του σχήματος και των χρωμάτων του άνθους.

Δεν "πίστευαν" λοιπόν οι πρόγονοί μας στις Θεές και τους Θεούς. Αντίθετα τους λάτρευαν διότι ήσαν ερωτευμένοι μαζί τους. Ήσαν ερωτευμένοι με την απαράμιλλη ομορφιά του ελληνικού τοπίου. Ερωτευμένοι με το χάραγμα, ερωτευμένοι με το δειλινό, ερωτευμένοι με τον γαλάζιο ουρανό, ερωτευμένοι με τα μεγαλόπρεπα βουνά, ερωτευμένοι με την πολύτροπη θάλασσα, ερωτευμένοι με τον χρυσαφένιο ζωοδότη Ήλιο, ερωτευμένοι με τη αργυρόμορφη αινιγματική Σελήνη, ερωτευμένοι με τη γονιμοποιό βροχή, ερωτευμένοι με τη νοτισμένη γη, που την καρπίζει η βροχή στα πλαίσια της θεσπέσιας συνουσίας της καταιγίδας.

Οι πρόγονοί μας γνώριζαν ότι κινητήριος δύναμη κάθε έκφρασης της Ζωής είναι η ερωτική έλξη και για τούτο λάτρευαν τον Θεό Έρωτα. Κι επειδή το πρώτο όπλο της ερωτικής έλξης είναι το Κάλλος, οι πρόγονοί μας λάτρευαν την ομορφιά. Οι πρόγονοί μας ήξεραν ότι το μέσο για την κατανόηση του Σύμπαντος Κόσμου είναι η ευφυΐα του νου. Κι επειδή το υπέρτατο κόσμημα του νου είναι η Γνώση, οι πρόγονοί μας λάτρευαν τη σοφία. Κοκ...


ΦΙΛΟΠΑΤΡΙΑ, ΦΙΛΟΚΑΛΙΑ, ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ


Τρεις λέξεις αρκούν για να περικλείσουν όλο τον πλούτο των λατρευτικών συναισθημάτων και όλη την ουσία των αρχαίων θρησκευτικών πεποιθήσεων: Φιλοπατρία, Φιλοκαλία, Φιλοσοφία.

Έρως προς την Πατρίδα, έρως προς το Κάλλος, έρως προς την Σοφία. Και οι ερωτευμένοι πρόγονοί μας με την Πατρίδα, το Κάλλος και τη Σοφία έπλασαν αναρίθμητους μύθους προκειμένου να προσφέρουν στις επόμενες γενιές - και σε μας εν τέλει με τρόπο ποιητικό άρα καλαίσθητο και διαχρονικό όλο το απόσταγμα αναρίθμητων αιώνων λαϊκής γνώσης και εμπειρίας.

Ιδού η αξία των μύθων. Και οι μύθοι βέβαια μας μιλούν για τις Θεές και τους Θεούς


Τι ήσαν λοιπόν οι Έλληνες Θεοί;

Μήπως πλάσματα της φαντασίας και των "ατελών" θρησκευτικών πεποιθήσεων των προγόνων μας ή μήπως κάτι άλλο πολύ πιο σημαντικό;

Μήπως υπέρτατες οντότητες που φώτισαν με τις διδασκαλίες τους, τους απολίτιστους προγόνους των προγόνων μας;

Μήπως "σπεπτομορφές" ικανές να παρεμβαίνουν στην καθημερινότητα;

Μήπως γοητευτικοί ήρωες ψεύτικων ιστοριών;

Μήπως άψυχα ξύλινα, πέτρινα ή μεταλλικά αγάλματα ωραiων ανδρών και γυναικών;

Μήπως χαμερπής εσμός ασυγκράτητων ερωτύλων που συνουσιάζονταν αδιάκοπα και γεννούσαν ομοίους τους;

Μήπως αρχαιότατοι ευγενείς πρόγονοι των προγόνων μας που ωφέλησαν με τα έργα τους τις ανθρώπινες κοινωνίες;

Ή μήπως ποιητικές εκφράσεις των φυσικών δυνάμεων οι οποίες συνιστούν, ορίζουν και διασφαλίζουν τη λειτουργία του! Σύμπαντος Κόσμου;


Οι Έλληνες Θεοί δεν ορίζονται εύκολα.

Περικλείουν έναν τόσον απροσμέτρητο πλούτο εννοιών, γνώσεων και συναισθημάτων, ώστε τόμοι ολόκληροι εμπεριστα­τωμένων διατριβών δεν θα αρκούσαν προκειμένου να τον κατα­γράψουν. Οι Έλληνες Θεοί είναι πολύμορφοι, πολυποίκιλοι, πολυεπίπεδοι.

Την μια στιγμή εμφανίζονται ως τρυφεροί σύντροφοι στα όνειρα των παιδιών, ικανοί να τους εμπνεύσουν, διαμέσου της γοητείας της μυθικής αφήγησης, ύψιστα ιδανικά, καθοριστικά για όλο τους τον βίο, την επομένη παρουσιάζονται ως πρόθυμοι φίλοι και αρωγοί στην κάθε καθημερινή δυσχέρεια των ενηλίκων που τους επικαλούνται, κι έπειτα εμφανίζονται σε όσους το επιθυμούν, ως σοφότατοι και πάντα φιλικοί ιεροφάντες, ικανοί να αποκαλύψουν στους μύστες πλήθος ψηγμάτων αιώνιας κο­σμικής σοφίας.

Οι Έλληνες Θεοί δεν βρίσκονται εκτός του Σύμπαντος Κό­σμου ούτε κατασκεύασαν τον Κόσμο

Ο Κόσμος τούτος υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει από μόνος του. Οι Θεές και οι Θεοί απλά τον κατοικούν και τον φροντίζουν.

Είναι δυναμικά μέλη του Σύμπαντος Κόσμου, αναντικατάστατες συνιστώσες της λειτουργίας του.

Ή - επαναλαμβάνω - ποιητικές εκφράσεις των φυσικών δυνάμεων οι οποίες συνιστούν, ορίζουν και διασφαλίζουν τη λει­τουργία του Σύμπαντος Κόσμου!..


ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΘΕΟΙ;

Όπως διαπιστώσατε εδώ μιλώ ήδη ωσάν να υπάρχουν πράγματι οι Έλληνες Θεοί. Ωσάν να μην ανήκουν στην "ατελή", λησμονημένη και περιφρονημένη θρησκεία των προγόνων μας.

Μιλώ σαν να υπάρχουν και τώρα...

Μιλώ δηλαδή σαν να υπάρχει όντως η Γη, ο Ήλιος, η Σελήνη, ο Άνεμος, η Θάλασσα, η Βροχή, η Βλάστηση, η Ζωή...Γιατί;

Δεν υπάρχουν;

Κι αφού υπάρχουν όλα αυτά, δεν υφίστανται συνάμα και οι αρχαίες εκείνες πάγκαλες ποιητικές εκφράσεις των ανωτέρω που ονομάζονται αντίστοιχα Δήμητρα, Απόλλων, Άρτεμις, Αίολος, Ποσειδών, Ζευς, Φύσις, Έρως Κ.Ο.κ.

Κι αφού υπάρχουν οι Θεές και οι Θεοί - έστω και ως ποιητικές εκφράσεις των φυσικών δυνάμεων του Σύμπαντος Κόσμου. κι αφού εγώ, ως κάτοικος τούτου του πλανήτη, τους οφείλω, όχι μόνον την ύπαρξη αλλά και την διατήρηση της ύπαρξής μου, τι μ' εμποδίζει να τους εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου γι' αυτό, ή ακόμη περισσότερο, γοητευμένος από το Κάλλος τους, να τους ερωτευτώ και ως ερωτευμένος μαζί τους, να τους λατρέψω;


Πόσον καιρό έχετε, φίλες και φίλοι μου, να απολαύσετε ένα ηλιοβασίλεμα;

Πάει καιρός; Δεν προλαβαίνετε; Είστε υπερβολικά απασχολημένοι, τρέχετε και δεν φτάνετε στην αγωνία σας να πλουτίσετε τους πλούσιους, προκειμένου να επιβιώσετε, και στο μεταξύ εσείς δυστυχείτε αλλά κι αυτοί οι κλέφτες του μόχθου σας δυστυχούν, διότι κατά κανόνα καταναλώνουν τον πλούτο που σας κλέβουν σε φάρμακα και σε γιατρούς;

Ο φίλος μας ο Απόλλων όμως, ως Θεός Ήλιος, ανατέλλει και δύει κάθε ημέρα και μας προσφέρει δωρεάν την απαράμιλλη ωραιότητα των χαραγμάτων και των δειλινών.Αρκεί μια στιγμή από τον πολύτιμο χρόνο μας για να απολαύσουμε τα δώρα του Θείου Απόλλωνος και να ερωτευτούμε την ομορφιά του.

Η αδελφή του, η φίλη μας η Θεά Άρτεμις, ως Θεά Σελήνη,διατρέχει την περίοδό της - σαν γυναίκα - κάθε μήνα και συμπληρώνει ένα πλήρη κύκλο μεταμορφώσεων.

Και κάθε Της όψη - Νέα Σελήνη, Πρώτο Τέταρτο, Πανσέλη­νος, Τρίτο Τέταρτο - μας προσφέρει δωρεάν την απαράμιλλη ωραιότητα της ακοίμητης δορυφόρου της Γης. Το αργυρό Της Κάλλος εμπνέει αιώνες τώρα ποιητές και ερωτευμένους... Αρκεί μια στιγμή από τον πολύτιμο χρόνο μας για να απολαύσουμε τα δώρα της εξαίσιας Φοίβης και να ερωτευτούμε την ομορφιά Της. Και ανάλογες φυσικές απολαύσεις μας προσφέ­ρουν σε κάθε τους εκδήλωση όλοι οι Αθάνατοι Θεοί!..

Η διαρκής λοιπόν επιδίωξη εκ μέρους μας των φυσικών απολαύσεων της Ζωής, μας κάνει ήδη μετόχους της θρησκείας των προγόνων μας.

Διότι είτε καταπιανόμαστε με μια δημιουργική εργασία, είτε περιπατούμε σε ανθόσπαρτους αγρούς, είτε καλλιεργούμε την γη, είτε παρακολουθούμε μια θεατρική παράσταση, είτε κολυ­μπάμε στη θάλασσα, είτε συμμετέχουμε σε αθλητικούς αγώνες, είτε γλεντάμε, είτε τραγουδάμε, είτε χορεύουμε, είτε ερωτευό­μαστε, είτε ανατρέφουμε τα παιδιά μας, δεν κάνουμε στην ουσία τίποτε περισσότερο παρά να απολαμβάνουμε τα δώρα των Αθανάτων Ελλήνων Θεών και να λατρεύουμε ερωτευμένοι την Ωραιότητά Τους!..

Όλα τούτα έκαναν οι πρόγονοί μας και όλα τούτα τα κάνουμε κι εμείς. Κι από την οπτική αυτή οι Αθάνατοι Έλληνες Θεοί, όχι μόνον υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν αλλά κι εμείς ­έστω ανυποψίαστοι - τους λατρεύουμε. Διότι σαν όντα ζωντανά λατρεύουμε τη Ζωή, είμαστε ερωτευμένοι μαζί της, και οι Θεοί μας είναι οι δυναμικές συνιστώσες της διατήρησης και της συνέ­χειας της Ζωής.


Ο ΕΡΩΤΑΣ ΤΩΝ ΑΘΑΝΑΤΩΝ


Σήμερα μάλιστα, καθώς αποξηραίνονται μέρα με την ημέρα οι εγκληματικές ιδεολογίες του φονικότατου Εικοστού μετά χυδαιότητας αιώνα, καθώς ορθώνεται εμπρός μας η μέγιστη πρόκληση του καθαρμού του νου μας και του περιβάλλοντός μας από την κόπρο της μισαλλοδοξίας, του αντιερωτισμού, της σιμωνίας, της τεχνολαγνείας και όλων των άλλων τεράτων που γεννοβόλησε εδώ και αιώνες η μέγιστη Ύβρις της αμετροέπειας, καθώς φουντώνει η αγανάκτηση ενάντια στους εχθρούς της Ζωής - είκοσι χρόνια για να μεγαλώσεις ένα παιδί, είκοσι δευτερόλεπτα για να το σωριάσει μια σφαίρα νεκρό - καθώς οι παρελθούσες ιδεοληψίες καταρρέουν είδαμε τους "δεξιούς" να καταριούνται το ίνδαλμά τους, την Αμερική, και το επαίσχυντο σύνθημα-εξίσωση "ο χρόνος είναι χρήμα", όπως είδαμε και τους αριστερούς να σιμωνίζουν αναίσχυντα καταστρέφοντας με τα ίδια τους φιλάργυρα χέρια την "ιδανική" Σοβιετία τους η ύψιστη Θεά Ανάγκη μας ωθεί όλους και πάλι προς τα εκεί, προς την Αρχαία Κληρονομιά, προς τον Έρωτα του Πάτριου, του! Ωραίου και του Σοφού, προς την Φιλοπατρία, την Φιλοκαλία, την Φιλοσοφία, προς την αρχαία εν τέλει θρησκευτική αντίληψη του σεβασμού και της διατήρησης της Ζωής.

Iδού λοιπόν γιατί όλο και περισσότεροι Έλληνες σήμερα επιδιώκουν με κάθε τρόπο το βάπτισμά τους στα νάματα της αρχαίας σοφίας. Ιδού γιατί αναζητούν την συμφιλίωση με τη Φύση, με το περιβάλλον, με το σώμα μας, με όλες τις σωματικές λειτουργίες και προπάντων την ερωτική. Ιδού γιατί επιδιώκουν και επίσημα την αναβίωση της Αρχαίας Ελληνικής Θρησκείας. Διότι η επιδίωξη της επαφής με το αρχαίο αθάνατο Ελληνικό Πνεύμα - την πηγή κάθε πολιτισμού - υπόσχεται τον εξανθρωπισμό του βίου μας. Υπόσχεται την υπέρβαση των σημερινών δεινών που επισώρευσε η Ύβρις. Υπόσχεται τη Χαρά της Ζωής.

Την χαρά που εμπνέουν όλες εκείνες οι αναρίθμητες συνιστώσες οι οποίες φροντίζουν, διατηρούν και συνεχίζουν τη Ζωή, και τις οποίες οι πρόγονοί μας ποιητικά αποκάλεσαν - όπως ξέρουμε - Αφροδίτη, Άρη, Ερμή, Αθηνά, Δήμητρα, Απόλλωνα, Άρτεμη, Ήφαιστο, Διόνυσο, Δία, Ήρα, Πλούτωνα, Πο­σειδώνα, Εστία, Πάνα, Αμφιτρίτη, Ωκεανό, Νύμφες, Σατύρους, Διόσκουρους, Ηρακλή, Θησέα, Περσέα, Βελλεροφόντη, Κρόνο, Ουρανό, Ρέα, Γαία, Ευρυνόμη και... Έρωτα.

Προπάντων Έρωτα!..

Είτε το θέλουμε είτε όχι, εφόσον θα υπάρχει η Ζωή, θα υπάρχουν και οι Έλληνες Θεοί.

Διότι οι Έλληνες Θεοί είναι ένα και το αυτό με τη Ζωή.Κι είναι θέμα δικό μας κι όχι δικό Τους, εάν θέλουμε να ευεργετηθούμε από την απόδοση τιμών προς τα πρόσωπά Τους.

Εάν φροντίζουμε, εάν ποτίζουμε, εάν σκαλίζουμε, εάν περι­βάλλουμε με αγάπη ένα δέντρο, αυτό θα μας χαρίσει άφθονους καρπούς αλλά και την απόλαυση της ωραίας του όψης.

Εάν το εγκαταλείψουμε αυτό ενδεχομένως θα ξεραθεί αλλά οι σπόροι του θα παραμείνουν αιώνιοι, αναλλοίωτοι, αθάνατοι, έτοιμοι να βλαστήσουν μόλις προκύψουν οι κατάλληλες συνθή­κες για να καλύψουν όλη τη Γη με δάση ολόκληρα υπέροχων δέντρων.

Έτσι είναι κι οι Θεοί μας.

Υπάρχουν από μόνοι τους, αιώνιοι, αθάνατοι, αέναοι. Σαν τον Σύμπαντα Κόσμο τον οποίο κατοικούμε και κατοικούν.

Εάν τους φροντίσουμε, θα μας φροντίσουν.

Εάν τους θεραπεύσουμε, θα μας θεραπεύσουν.

Εάν τους ερωτευτούμε, θα μας ερωτευτούν!..




Tου Μάριου Βερρέτα (από το βιβλίο του "ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ ΕΛΛΗΝΑΣ")
 
Πηγή : http://maniatiko-report.blogspot.de